مرگ پناهجویان افغانستانی در یونان و ایتالیا

جوانی به نام سردار آغا که 24 سال عمر داشته است، هنگامی که خودرا دریکی از لاری های باربری مخفی نموده بود تا به ایتالیا برود، توسط راننده لاری، شناسایی گردید وراننده ی پس از آن، برای بیرون کردن سردار از موترش با تکه آهنی به این پناهجو حمله نموده و اورا لت وکوب کرده بود

موج نژادپرستي و بيگانه ستيزي در اروپا

روزنامه معتبر داگنس نيهتر چاپ سويدن  به تاريخ 1ول دسامبر 2010 در سرمقاله خويش پيرامون "نژادپرستي در اروپا " مطلبي  به  شرح زير به نشر سپرده است.ناوي پيلاي ميگويد که "کمپاين رفراندوم ( همه پرسي ) در سويس  نژادپرستي محض است

ناوي پيلاي کميشنر عالي ملل متحد در امور حقوق بشر است

 

در مورد نژاد پرستی ، او دقیقا می داند که اين  چي است  -- و چگونه  احساس می شود زمانيکه شخص  مورد تبعيض قرار گيرد . تقريباً 70 سال پیش ، او در دوربان (سومین شهر بزرگ افریقای جنوبی) به دنیا آمد و در زیرتسلط  اپارتاید در آفریقای جنوبی بزرگ شد.

زندگي روزمره جامعه افريقاي جنوبي آغشته در تبعيض بود. بطور مثال نميشد که در يک ساحل با سفيد ها حمام گرفت و در يک چوکي با آنها نشست. در جريان يک مصاحبه ميگويد که اينرا آدم هيچوقت فراموش نميکند

او در سفر به سويدن  برای دریافت جایزه حقوق بشرستوکهولم  ، جایزه که بخاطر کار مادام العمر اش براي پیشبرد حقوق بشر و حاکمیت قانون اعطا شده است ، ميباشد

او طي سخنراني خود در مراسم توزيع جايزه ( 30 نوامبر 2010) نگراني خود را بخاطر تحولات در اروپا ابراز داشت.

ناوي پيلاي معتقد است که در حال حاضر مهاجران و اقليت ها از طريق موج از نگرش تبعيض آميز متضرر ميگردند. بيش از 53 در صد از رأي دهندگان در کشور سويس در رو زيکشنبه( 28 نوامبر 2010 ) بخاطر اخراج اتوماتيک مهاجريني که مرتکب جرم ويا فريب دادن در عرصه کمک هاي اجتماعي ميگردند ، رأي دادند که نشانه خيلي بد ميباشد

در یکی از پوسترهای انتخاباتی تصویر گوسفندی سیاه رنگ نمایش داده شده که به دلیل تخلف توسط گروپ گوسفندان سفيد رنگ   اخراج ميگردد. ناوي پيلاي ميگويد که اين يک نژادپرستي محض چيزي ديگري نيست

او تحصيلات خود را در رشته حقوق به پايان رساند وبعنوان وکيل کار نمود. هنگاميکه رژيم اپارتايد سقوط کرد ، ناوي پيلاي به عنوان قاضي در ستره محکمه ( ديوان عالي) افريقاي جنوبي منصوب شد

همزمان او شهرت بين المللي يافت و بعنوان قاضي در تريبونال ملل متحد براي رواندا کانديد شدو رئيس آن محکمه گرديد وسپس عضو محکمه بين المللي هاگ گرديد

تا دوسال قبل او بعنوان حقوقدان و قاضي کار نمود. اما ناوي پيلاي درسال 2008  بحيث کميشنر عالي ملل متحد در امور حقوق بشر منصوب شد 

ناوي پيلاي بطور کلي  به نقد متعادل و محتاطانه مي پردازد. او دستگيري وکلاي زن  را در ايران و محاصره غزه را توسط اسرائيل تقبيح ميکند. او همچنان ازفشار چين بالاي اپوزيسيون انتقاد نموده و تبعيض عليه مهاجران در اروپا را هشدار ميدهد

اما سويدن وديگر کشور هاي اروپايي بايست گوش فرادهند.اروپا بايد از اصول دموکراسي و نهاد هاي که جهان ما را ازپادشاهي ظالم متمايز ميسازد، حفظ ونگهداري  کرده وبه آن  افتخار نمايد. دقيقاً به اين خاطر انتقادات ناوي پيلاي جدي گرفته شود"

به ابتکار حزب راستگراي مردم سويس يک همه پرسي در مورد "طرح اخراج سریع مهاجرین متخلف " بتاريخ 28 نوامبر 2010برگزار شد که 52 در صد رأي موافق و 48 در صد رأي منفي حاصل گرديد. و سويسي ها  با پاسخ مثبت خود به اين همه پرسي، با شديدترين قانون مربوط به خارجيان در اروپا موافقت كردند.

بر اساس اين رفراندوم  هر مهاجر خارجي با ارتکاب تخلفات و محكوميت قضايي دو سال و بيشتر از آن پس از سپری شدن مدت حبس، به کشور مبداء اخراج می شود.

این تخلفات شامل تجاوز جنسی، دزدی، فروش مواد مخدر و تقلب در کمک هزینه های اجتماعی است. اما برخی از رای دهندگان سویسی این رفراندوم را نشانه ای دیگر از افزایش خصومت علیه مهاجران تلقی می کنند.

در کنار تبليغات پيرامون جرايم بيگانه ها در همه پرسي ، اهدافی چون مبارزه با سوء استفاده از حق پناهندگی سیاسی، سخت گیری بیشتر برای اقامت و کار خارجی های غیر اروپایی، اخراج گسترده تر پناهجویان رد شده را مطرح کرد.

حزب راستگراي مردم سويس (SVP) قبلاً با برگزاري رفراندوم  ممنوعيت ساخت مناره مسجد  كه با فضا سازي و تبليغات جنجالي عليه مسلمانان، توانست طرح ممنوعيت ساخت مناره براي مساجد را قانوني كند. جامعه بین الملل این اقدام را تقبیح کرد.

حزب راستگراي مردم  سويس یک حزب افراطی است که آشکارا می خواهد هر خارجي  که در ارتباط با ارتکاب جرمی در سویس دستگیر می شود با داشتن هر نوع اقامت به اسرع وقت از کشور اخراج گردد.

در رفراندوم قرار دادن "طرح اخراج سریع مهاجرین" مخالفت های گسترده ای در داخل سویس و نهادهای مدافع حقوق بشر  در کشور و جامعه اروپا در پی داشته است.

بسیاری از مخالفين رفراندوم ، آنرا مغایر با اصول قانون اساسی سویس ، خلاف حقوق بشر و قوانين بين المللي می دانند.

صاحبنظران عقيده دارند که اگر رأی مردم در مورد اخراج بيگانه هاي متخلف قانون شود، روابط سویس با اتحادیه اروپا  بیش از پیش خدشه دار خواهد شد. اما نبايد فراموش کرد که سویس عضو اتحادیه اروپا نیست.



گفتني است که کشور سويس تقريباً هشت ميليون نفوس دارد كه حدود 20 درصد آنانرا اتباع خارجي تشكيل مي دهند

  

و اما اين تنها سويس نيست که گرايش هاي بيگانه  ستيزي  دران  اوج ميگيرد و شکل  نژاد پرستي را اختيار مينمايد. موج نژادپرستي در اروپا در حال خيزش است . دولت انگليس مقررات سختگيرانه مرزي  را دنبال ميکند و مرز هاي آن کشور به دژ مستحکم غير قابل عبوربراي پناهندگان تبديل شده است . در فرانسه اخراج صدها نفر از مهاجران غیرقانونی یا کولی‌ها ( جت ها ) از آن کشور  به بلغاريا  و رومانيا ، عکس العمل هاي خشمگینانه را به دنبال داشت . بسیاری از منتقدان، اخراج این مهاجران را شبیه تبعید مهاجران و یهودیان  در زمان جنگ جهانی دوم می‌دانند. موفقيت هاي احزاب بيگانه ستيز در پارلمان هاي کشور هاي سويدن ، دنمارک ، هالند ، اتريش ، ايتاليا ، بلغاريا ... نمايانگر موج جديد راستگرايي و خارجي ستيزي ناشي از اسلام ستيزي به دليل بحرانهاي اقتصادي است که دامنگير اتحاديه اروپا شده است . 

انگلا مرکل، صدراعظم آلمان، در يک سخنراني در شهر پوتسدام، واقع در جنوب غرب برلين گفت که "تلاشها براي تشکيل يک جامعه چند فرهنگي در آلمان شکست خورده است... صدراعظم آلمان به اين عقيده است که در گذشته سطح توقعات از خارجيها بسيار پايين بوده است."

در سويدن براي اولين بار  حزب بيگانه ستيز و اسلام ستيز ، حزب دموکراتهاي سويدن با پيشينه نژادپرستي در پارلمان سويدن راه يافت و اکنون اين حزب خارجي ستيز نقش شاهين ترازو را در تصاميم پارلمان سويدن بازي ميکنند. گرچه متباقي  احزاب چپ وراست از همکاري با اين حزب بيگانه ستيز خودداري ميکنند اما در تصميم گيري پارلماني نميتوان از نقش و پيامد هاي آنرا ناديده گرفت .

باوجوديکه  ائتلاف بورژوازي بر سرقدرت دعواي مخالفت شديد با بيگانه ستيزي دارد اما سياست پناهندگي سويدن متناسب با موج بيگانه ستيزي در اروپا  هماهنگ ميشود وهرروز سختگيرانه تر ميگردد. 

هرچند اريک اولينهاگ ، وزير همپيوستگي سويدن در يک مقاله در روزنامه افتون بلادت چاپ سويدن  " قوانين گتو " را در دنمارک به شدت انتقاد کرده و مينويسد:

"

سويدن نبايد  " قوانين گتو " را بپذيرد

اريک اولينهاگ ( حزب ليبرال  مردم ) : حکومت دنمارک مهاجرين را ذليل ميسازد.

در بسياري از کشورهاي اروپايي چالش دررابطه مناطق آسيب پذير وافزايش تبعيض نژادي در حال رشد است. در پي بحث پيرامون سياست شکست خورده همپيوستگي اغلب صداهاي بلند ميشوند که يگانه راه حل را درمتوقف ساختن مهاجرت مشاهده مينمايند ، بعوض اينکه در جهت اينکه چگونه معضلات موجود دربرخي از مناطق آسيب ديده حل را کنيم ، تمرکز نمائيم 

کشور هاي اروپايي با خطر  کمتر باز بودن و گروه عليه گروه  قرار گرفتن  مواجه ميشوند. قانون به اصطلاح " " ستراتيژي گيتو " که حکومت دنمارک روز سه شنبه ( 26 اکتوبر 2010 ) آنرا اعلام نمود ، باتأسف که شامل يک سري از پيشنهاداتي است که قسمتي ازين انکشاف را تشکيل ميدهد 

تعدادي از پيشنهادات دنمارکي با سختگيري مشخص ميشود و متأسفانه در راستاي تحولات  در دنمارک قرار دارد که ما  در عرصه مهاجرت ومسايل همپيوستگي مشاهده ميکنيم

اما حتي اگر ما از پيشنهادات دنمارکي درس فرانگيريم ، بايد پيرامون اينکه ماچگونه مناطق آسيب ديده راانکشاف دهيم ، بحث نمائيم.  مشاغل و مهارت ها در زبان سويدني کليدي هستند براي شکستاندن بيرون افتادگي عميق که در برخي مناطق وجوددارد ، اما ما همچنان بايد در مورد اينکه  چگونه محيط شهري و مناطق مسکوني  با تبعيض نژادي همياري مينمايد ، تمرکز کنيم 

ما براي يک مدت  زمان طولاني  در سويدن ،  يک سياست مسکن داشتيم که ساختار اجتماعي را مستحکم و بيرون افتادگي را عميقتر ساخته  است. اما در مبارزه براي ازبين بردن  تبعيض نژادي در عرضه مسکن ، مهم اينست که تأکيد شود که  انسانهاي  که درين مناطق زندگي ميکنند ، معضله نيستند. برخورد سختگيرانه و مقررات سخت تر فقط براي اين منظور نتايج معکوس ببار مي آورد

آزمون زبان براي اطفال مهاجر ، " تخريب ستراتيژيک " از منازل و توقف مهاجران غير اروپايي در برخي محله ها  اينست برخي از پيشنهادات  " برنامه گيتو " ( طرح محله يهودي نشين ) حکومت دنمارک که چندي قبل ارائه شد . اين شيوه نادرست براي شکستن انزوا( بيرون افتادگي )   است

"

ديده ميشود که موج نژادپرستي در کشور هاي اروپايي در فراز و نشيب قرار دارد و اما موج بيگانه ستيزي در حال خيزش است . کشور هاي اروپايي زير نام مبارزه با تروريزم ، جرم و جنايت شرايط زندگي را براي مهاجرين غير اروپايي تنگ تر و دشوارتر ميسازند .

درين شرايط دشوار و تسلط موج بيگانه ستيزي ، دفاع از حقوق پناهجويان و مهاجرين بايد در سرخط  وظايف تمام نيروهاي مدافع حقوق بشر و نهاد هاي مترقي و دموکراتيک قرار گيرد. بايد ماهيت اصلي دولتها و نيروهاي خارجي ستيز را افشا نمود و اهميت وواقعيت خارجي تباران را در رشد وانکشاف جامعه اروپايي آشکار ساخت. ودر برابر موج نژادپرستي تسليم نشد

نمایش خواب های مردم افغانستان در استکهلم

استکهلم پایتخت سوئد، شاید بیشترین جمعیت افغان های مهاجر رانداشته باشد.اما بدون شک یکی از بهترین مجموعه های افغانی در خارج از افغانستان را دارد. استکهلم یکی از محدود جاهایی که وقتی با نوجوانان نسل دوم افغان های که در سوید به دنیا آمده و یا در آنجا بزرگ شده اند صحبت می کنی، اصلا باورت نمی شود اینها در خارج متولد و بزرگ شده اند.

نسل دومی که چه بسا بهتر از نسل پیشنشان زبان مادری را می دانند. بی لهجه با آن حرف می زنند، می نویسند و می خوانند. همه این ها بیشتر به همت معلم ادیبی است به نام رحیم غفوری، ادیب قندهاری، جوانی که خط خوش می نویسد و نقاشی می کند و شعرمی داند و مهم تر از همه چندان پر از مهر است که بتواند گروه های معمولا نا سازگار افغان ها را در غربت ،فارغ از چارچوب های همیشگی قبیله ای و زبانی و مذهبی و امثالهم گرد هم آورد.
افغانهای سوئد، انجمنی ساخته اند به نام کلوپ قلم افغانها، که با آن، مدرسه به مدرسه در جستجوی شاگردان افغان و مستعد مکاتب استکهلم می گردند تا چراغ فرهنگ آبایی را مثل شاعر فیلم نوستالزی تارکوفسکی از سرداب غربت روشن بگذرانند.
فستیوال فیلم های افغانی استکهلم، که امسال دومین دوره آن در تاریخ 27 و 28 نوامبر در شهر استکهلم برگزار شد، تازه ترین دستاورد این جمع هنرمند است. استاد اکرم عثمان، محمد شریف سعیدی، همایون مروت و فرید اروند دیگر اعضای این انجمن هستند.
تاریخ سینمای افغانستان خیلی دراز دامن نیست. هیچ وقت هم این سینما به اندازه امروز درخشش جهانی نداشته است. اصلا هیچ وقت تولید حرفه ای هنری در آن به چشمدید بازار های جهانی نرسیده بود.
دهه شصت تازه امکان تحصیلات حرفه ای سینما برای دانشجویان افغان در دانشگاه های بزرگ دنیا فراهم شده بود. خیلی ها هم رفتند و آموختند یا داشتند می آموختند که سالهای جنگ فرا رسید سالهای جنگ همان اندک دستاورد ها را هم پراکنده کرد.
گردونه سالها به طالبان رسید که سالن های معدود سینماهای موجود را هم ویران کنند. بعد از طالبان، موج تازه، فیلمسازان خارجی و فیلمسازان افغان خارج ازکشور را به افغانستان کشاند. سرزمینی برای سوژه شدن و سرشار از داستان ها و روایتهای بکر گفته نشده. یگباره هم این سینما گل کرد. در جشنواره های مختلف درخشید وآیینه ای شد برای انعکاس تصاویر و رویاها و رازهای سرزمینی که در مطبوعات غرب تنها اخبارش هر روز منفجر می شدند.

اسد بدیع آواز خوان شناخته شده افغان گرداننده این جشنواره بود

فستیوال فیلم های افغانی استکهلم، یکی از بهترین موقعیت ها بود که رابطه مردم دنیا را با افغانستان از فضای جنگ به لمس گرمی های زندگی بکشاند و از سویی به مهاجرانی که سالها با تب وطن سوخته اند. قصه ها و صداها وخواب های وطنشان را به آنها از نزدیک نشان بدهند.
اگر چه درین فستیوال به یاد ماندنی انتخاب فیلم ها،خیلی شکل روشمندی نداشتند به این معنی که از فیلمسازان افغان خواسته شود هر کس فیلم خودرا بفرستد و بعد انتخاب شود یا به هر حال چنین به نظر نمی رسید. بیشتر آشنایی های قبلی دست اندر کاران محور انتخاب بوده و درین باره هیچ ترتیب زمانی هم مورد توجه نبوده است. مثلا به طور پراکنده فیلم هایی از دوره شاه سابق افغانستان، فیلم هایی از دهه شصت و هفتاد و بالاخره فیلم های سالهای اخیر همه با هم به نمایش در آمدند.
اگرچه این کار این حسن را داشت که بیننده با تاریخی مختصر از سینمای افغانستان اشنا شود. اما با این هه قاعده خاصی در آن مراعات نشده بود. مثل رسم معمول جشنواره ها که بخشی را به عنوان بخش ویژه به نمایش دوره ای خاص یا نوعی خاص از سینما یا برگزیده آثار یک دوره یا یک نفر اختصاص می دهند. این بی قاعدگی در چیدمان فیلم ها در زمان فیلم ها و درانتخاب فیلم ها نیز به عین مساله بود.
از مهم ترین فیلم های این جشنواره می شد به فیلم های بلند خاکستر و خاک ار عتیق رحیمی، سیبی از بهشت از همایون مروت،نیلوفر درباران ازهمایون کریم پور، عمل ناموسی از نیلوفر پذیرا و لوری از سعید اورکزی اشاره کرد.
فیلم عتیق رحیمی قبلا بارها در جشنواره های مختلف به نمایش در آمده بود و ایندفعه با حضور خود فیلمساز، صحبت های شاعرانه و تحلیل های شاعرانه وی، پس از سالها رنگ و بویی تازه یافته بود.

در حاشیه این جشنواره داوود سرخوش آواز خوان معروف افغان نیز کنسرتی داشت

فیلم برمک تقریبا تازه تر بود. فیلمی کمدی_تراژیک که به واهی بودن حضور نظامیان خارجی می پرداخت. فیلم مروت داستانی نمادین در باره ریشه شناسی انتحاری گری اسلامی بود و فیلم کریم پور، فیلمی عاطفی در حال و هوای فیلم های رمانس فرانسوی، مهم ترین و متفاوت ترین فیلم بلند این جشنواره فیلم شگفت، ساده و دیدنی نیلوفر پذیرا بود. فیلمی در باره تقابل سنت و عشق، وقتی هر دو از ریشه های عمیقشان جدا می شوند و با هم به ستیز بر می خیزند. روایتی مدرن از جامعه تازه ای که در افغانستان شکل گرفته است.
به جز این ها چند فیلم کوتاه و مستند دیگر نیز نمایش داده شدند. دیوار از صدیق برمک و دوباره دیوار از نور آقاحسینیان، باطلاق از قادر آریایی، آرزو از همایون مروت، جاده یک طرفه از بصیر سنگی، زندان از جاوید بتمن، همسایه از زبیر فرغند، دوباره زندگی از حسین فاضلی، فرشته های خاکی از سید جلال حسینی، دلاس نشه از مجروح و فیلم مستند بلند شهر کوچک آرزوهای بزرگ از ملک شفیعی

دومین جشنوارهء آثار خوشنویسی سازمان ایکو در کابل گشایش یافت

دومین جشنوارهء آثار خوشنویسی سازمان فرهنگی ایکو شامل انواع خط های مختلف به روز پنجشنبه در کابل گشایش یافت.

برگزار کننده گان این جشنواره می گویند، تدویر هم چو نمایشگاه ها می تواند در نزدیک ساختن فرهنگ کشور های منطقه نقش برجستهء داشته باشد.

در این نمایشگاه که به کمک بخش فرهنگی سازمان همکاری های اقتصادی منطقوی یا ایکو در باغ تاریخی بابر برگزار شده، آثاری از هنرمندان برجستهء افغان، ایرانی و تاجکستانی به نمایش گذاشته شده است.

دوکتور سید مخدوم رهین وزیر اطلاعات و فرهنگ افغانستان در محفل گشایش این نمایشگاه گفت که هنر خوشنویسی در منطقهء وسیعی که افغان ها، ایرانی ها و تاجکستانی ها زنده می کنند، پیشینهء پر بار دارد.
وی در ادامه گفت:
«این اولین فعالیت سازمان ایکو نیست. سازمان ایکو خوش بختانه توانسته در عرصهء فرهنگ و هنر نقش بسیار عمده بازی کند. منتظر هستیم تا از این سازمان که نقش عمده در مسایل فرهنگ و هنر و معرفی هنر و فرهنگ مردمان این منطقه جهان با هم دیگر دارند، ایفا کرده و باز هم ایفا کنند.»

نخستین نمایشگاه از آثار خطاطی هنرمندان سه کشور همسایه ماه گذشته در دوشنبه پایتخت تاجکستان برگزار گردید و بخش فرهنگی سازمان ایکو در هنگام تجلیل از جشن نو روز نمایشگاهی از آثار هنری هنرمندان افغان، ایرانی و تاجکستانی را در شهر مزارشریف برگزار کرده بود.

داکتر ایوبی یکی از مسوولین بخش فرهنگی سازمان ایکو به اهمیت برگزاری این نمایشگاه اشاره کرده، گفت:
« سازمان فرهنگی ایکو، سرمایه و گنجی گرانبها دارد و سابقهء هنر در این دیار است. ما که صاحبان این سرمایه هستیم چرا آن را زنده نگه نداریم.
برتری ما به سلاح، اقتصاد و سیاست نه، بلکه به هنر است.»

شماری از هنرمندان افغان و ایرانی نیز در این نمایشگاه حضور یافته بودند.

سلمان علی خشنودی یک تن از خوشنویسان افغان که آثارش در این جشنواره مورد توجه قرار گرفت، از کم توجهی به هنر خوش نویسی در افغانستان شکایت داشت.
وی در مورد گفت:
« خواستگاه و زادگاه هنر خوش نویسی همین جغرافیایی بود که ما و شما امروزه به عنوان کشور های ایکو و یا در گذشتهء تاریخ به عنوان خراسان بزرگ می شناختیم.
متاسفانه در سر زمین مشخص بنام افغانستان هنر مقدس خوش نویسی رو به زوال گذاشت و ما نتوانسیتم در این زمینه کار کنیم. انتظار داریم که دولت مردان ما در همین جغرافیای مشخص باید دست به کار شوند.»

به گفته خوشنویسان افغان، هنر خوشنویسی بعد از عصر اموی ها راه ترقی را در پیش گرفت و آثار فراوان خطی از هنرمندان منطقه توانست این هنر را به رونق برساند.

بخش فرهنگی سازمان همکاری های اقتصادی منطقوی یا ایکو که کشورهای جنوب شرق آسیا عضویت آن را دارند، تلاش های را به راه انداخته است تا این عرصه از هنر و سایر بخش های هنری در آسیا را با برگزاری نمایشگاه ها تقویت کند.

به همین سلسله، در نظر است تا به زودی یک نمایشگاه از آثار هنری هنرمندان مهاجر افغان نیز به ابتکار بخش فرهنگی ایکو در ایران راه اندازی شود.

«رهبران طالبان در بدل پول و یا انگیزه های سیاسی دوباره از زندان رها می شوند»

یک مقام ارشد حکومت کانادا می گوید، حکومت این کشور موضوع رهایی زندانیان طالب را چند بار با مقامات عالی رتبهء حکومت افغانستان مطرح نموده، اما جای را نه گرفته است.

مقامات کانادا در مورد رهایی دوبارهء رهبران گرفتار شدهء طالبان از سوی مقامات افغان، شدیداً ابراز نگرانی کردند.

آژانس خبری رویترز دیروز در یک گزارش افشاء کرد که رهبران مهم طالبان که از سوی قوای بین المللی گرفتار شده و به مقامات افغان سپرده می شوند، در بدل پول و یا انگیزه های سیاسی از طرف رییس جمهور کرزی و برادر قدرتمند او یا به امر برخی مقامات عالی رتبهء دیگر افغان دوباره از زندان رها می شوند.

گزارش می نویسد که غلام حیدر یکی از قوماندانان مهم طالبان از جمله کسانی است که رها شده است.

غلام حیدر در ولایت قندهار که کانادا در آن جا 2800 عسکر دارد، یکی از قوماندانان مهم طالبان به شمار می رود.

نیروهای کانادایی این قوماندان را در ماه مارچ سال جاری در جریان یک عملیات دستگیر کرده و به قوای امنیتی افغان سپرده بود، اما چند روزی را در زندان سپری نه کرده بود که دوباره رها شد.

بر اساس گزارش آژانس خبری رویترز، سخنگوی حکومت کانادا دیروز گفت، حکومت این کشور موضوع رهایی زندانیان طالب را چند بار با مقامات عالی رتبهء حکومت افغانستان مطرح کرده است.

این سخنگوی حکومت کانادا افزود، لاورنس کانون وزیر امور خارجهء کانادا به مقامات هدایت داده است که سفیر افغانستان در آن کشور را به وزارت خارجه احضار کند و نگرانی حکومت این کشور را در مورد رهایی زندانیان طالب با او شریک سازد.

به نوشتهء رویترز، مقامات افغان نمی خواهند که در مورد رهایی غلام حیدر از زندان قندهار صحبت کنند.

آژانس می نویسد، رهایی زندانیان طالب این حقیقت را واضح می سازد که ارتباطات و فساد گستردهء اداری در افغانستان تلاش های نیروهای غربی را در این کشور به موانع مواجه ساخته است.

این موضوع آهسته آهسته برای حکومت محافظه کار کانادا به یک درد سر سیاسی مبدل شده است.

نظر سنجی های اخیر نشان می دهد که حمایت از ماموریت محاربوی نیروهای کانادایی در افغانستان، خیلی کاهش یافته است.

این مارموریت قرار است در سال آیندهء میلادی پایان یابد و تا اکنون 153 عسکر کانادایی در جنگ افغانستان کشته شدند.

در نظر است که پس از پایان ماموریت محاربوی قوای کانادا در افغانستان، در حدود 950 عسکر این کشور باز هم برای تربیت و آموزش نیروهای امنیتی افغان تا سال 2014 میلادی باقی بمانند.

سخنگوی حکومت کانادا گفت، کشورش در دوام کمک به افغانستان می خواهد برای نظم عامه و حاکمیت قانون، عسکر و پولیس این کشور را تربیت کند و از تلاش ها برای اصلاحات در سیستم عدلی حمایت کند.

حکومت کانادا از سال 2007 میلادی به این سو تحت انتقاد های شدید قرار دارد که عساکر کانادایی با سپردن زندانیان به قوای افغان، قوانین بین المللی را زیر پا می کند و این که آنها به قوای افغان سپرده می شوند، امکان دارد که با شکنجه و بد رفتاری نیز مواجه گردند.

اعضای احزاب مخالف در پارلمان کانادا در این هفته در مورد گزارش که گفته است عساکر کانادایی یک طفل زندانی افغان را به قوای امنیتی افغان سپرده، اظهار خشم کرده اند.