«افغانستان به عقب می رود»

اکثر روزنامه های غربی در شماره اخیر خود در آستانه روز بین المللی زن، وضعیت حقوق زنان را در افغانستان مورد بررسی قرار داده اند.

گاردین
روزنامه گاردین چاپ بریتانیا در شماره اخیر خود می نویسد، تصدیق شدن مقررات پیشنهادی شورای علمای افغانستان در مورد زنان از سوی رییس جمهور کرزی یک قدم بزرگ به عقب می باشد.

به نوشته روزنامه در جریان تلاش های امریکا و حکومت افغانستان برای تماس با طالبان به مقصد ختم جنگ ده ساله در این کشور، حامیان و فعالان حقوق زنان نگرانی دارند که مبدا دست آوردهای اخیر آنان در این ساحه قربانی زد و بند های سیاسی در این کشور شود.

روزنامه می نویسد، حمایت آقای کرزی از این مقررات شاید به این هدف باشد که حکومت وی را برای طالبان بیشتر قابل قبول بسازد و یا شاید با جانبداری از شورای علما آقای کرزی می خواهد دروازه ها را برای مذاکرات با طالبان بیشتر باز بسازد.

روزنامه گاردین می نویسد، هر چند رییس جمهور کرزی تاکید می کند که از پیشهادات شورای علما بخاطر حمایت می کند که تمام نکات آن با شریعت اسلامی مطابق است، اما فعالان زن در افغانستان می گویند که حکومت رییس جمهور کرزی می خواهد حقوقی را که در قوانین فعلی برای زنان وجود دارد قربانی مذاکرات صلح بسازد. همه به این نظر اند که در رابطه با حقوق مدنی، رییس جمهور کرزی باید از قانون اساسی  افغانستان پیروی کند.

وال ستریت ژورنال
روزنامه وال ستریت ژورنال هم در شماره اخیر خود می نویسد که با نزدیک شدن تقسیم اوقات خروج قوای محارب خارجی از افغانستان این کشور به عقب می رود.

روزنامه از قول حامیان حقوق و زنان فعال در افغانستان می نویسد که گفته اند، حمایت رییس جمهور کرزی از مقررات اعلان شده توسط شورای علمای افغانستان بیشتر یک اعلامیه سیاسی می باشد نه دینی.

روزنامه از قول وزیر خارجه امریکا هیلاری کلنتن می نویسد که گفته است، دست دراز کردن برای صلح با طالبان به هیچ صورت به این قیمت  نخواهد بود که زنان افغانستان حقوق بدست آورده خود را از دست بدهند.

روزنامه وال ستریت ژورنال در بخش دیگر مقاله خود از قول تحلیلگران می نویسد که گفته اند با در نظر داشت برخورد غیر انسانی و ظالمانه که در خارج از شهر و در مناطق روستایی با زنان صورت می گیرد، شاید جاری نمودن شریعت اسلامی که شورای علمای افغانستان هم به آن متکی می باشد، بیشتر به نفع زنان تمام شود و مشکلات آنها را کاهش بدهد.

8 مارس,تفاوت زنان افغان

«روز زن را نمی شناسم»

«روز زن را نمی شناسم»

شوهر گل پانه پنج سال قبل در جنگ کشته شد. او شش طفل دارد و در ولایت ناآرام قندهار زندگی می کند. او مجبور است در جامعه به شدت سنتی و ناامن قندهار، معیشت کودکان اش را تامین کند. (عکس از آرشیف)

چند سالی است در افغانستان از روز جهانی زن بزرگ داشت می شود و در اکثر این محافل، سخنان شعاری زیادی برای حمایت از زنان سر داده می شود و غالب این محافل با دسترخوان های رنگی و غذاهای متنوع همراه است.

اما روز جهانی زن برای کسانی مانند گل پانه چه روزی است؟ او می گوید روز زن را نمی شناسد، و در همین روز نیز تمام تلاشش این است که بتواند غذایی برای کودکان اش پیدا کند.

گل پانه از زندگی دشوارش حرف می زند. او بسیار سختی ها را قبول کرده است ولی اطفال اش را به مکتب می فرستد: «می خواهم آینده آنها روشن باشد. از این جهت زحمات زیادی را به خود می پذیرم اما اطفال ام را به مکتب روان می کنم. اگر برای آن ها شرایط تحصیلی را آماده نسازم، وقتی که بزرگ شدند بر من اعتراض خواهند کرد و خواهند گفت که مادر، ما پدر نداشتیم و شما ما را برای تحصیل به مکتب نفرستادید».

گل پانه تصور هم نمی کرد که چنین سرنوشتی در انتظارش باشد. او می گوید وقتی که شوهرش زنده بود، اصلا در فکر پیدا کردن نفقه اطفال اش نبود. پس از آن که شوهرش کشته شد، گاهی به چنان روزگار دشواری مواجه گردیده است که حتی پول خرید نان خشک را هم نداشته است.

این مادر وقتی در مورد مشکلات اش صحبت می کند، اشک می ریزید. از رنج هایی قصه می نماید که گوش شنوا ندارد. او می گوید که هیچ کسی با او کمک نمی کند. او با آواز گریه آلود می گوید: «اطفال به ادویه ضرورت دارند. آن ها از من لباس جدید می خواهند، ولی من نمی توانم برای شان مهیا کنم».

نداشتن پول، مواد غذایی و یتیمی کودکان تنها رنج گل پانه نیست. وقتی باران می گیرد، خانه اش را آب فرا می گیرد و او قادر نیست بام خانه اش را کاه گل کند.

هرچند او حاضر است با تحمل همه این مشکلات، کاری پیدا کند تا لقمه نانی برای فرزندان اش بیابد، اما سنت های اجتماعی حاکم، این فرصت را نیز برای او محدود ساخته است: «به خانه کسی دیگر کار نمی کنم. مردم خواهند گفت که زن جوان را ببینید که در خانه دیگران کار می کند».

وقتی از گل پانه می پرسم چه خواستی دارد، او کمک مالی تقاضا نمی کند، بلکه می گوید: «امیدوارم جنگ تمام شود، تا زن های دیگر مانند من بیوه نگردند».

یادداشت: گل پانه نام مستعار این خانم است.

ادعاي دروغ رييس جمهور

ادعاي دروغ رييس جمهور

در سفر خانم حنا رباني به افغانستان يك سري مسائلي مطرح شد كه ما از ان بي خبر هستيم و اگر ان مسائل اين بوده كه حنا رباني وعده داده، در سفر كرزي به پاكستان طالبان را به ميز مذاكره مينشاند اقاي كرزي حق داشته اين برخورد را داشته باشد. چندي قبل رييس جمهور ادعا كرد با طالبان در حال مذاكره است، اما در سفرش به پاكستان از انها خواست تا افغانستان را در مذاكره با طالبان كمك كند. حال اگر مذاكره با طالبان جريان دارد اين كمك خواستن به چه معناست؟ آقاي وحيد مژده آگاه امور سياسي ، تعهدات و دستاوردهاي نشست سه جانبه ايران، پاكستان و افغانستان را اينگونه بيان كرد: از سال 1388 كه اولين نشست سه جانبه اين كشورها در تهران برگزار شد بيشتر تاكيد روي همين موضوعات بود كه در نشست اخير گفته شد و اين نشست را از ابتدا ايران سمت و سو داد زيرا ايران نمي خواست به عنوان همسايه افغانستان در بي خبري از اوضاع افغانستان باشد و مسائلي مثل مبارزه عليه تروريسم، مواد مخدر و امنيت در منطقه در اين نشست مورد بحث بود. در اين نشستها اگر دقت كنيم مي بينيم هر كدام از اين سه كشور روي ديدگاه هاي خود تمركز داشته اند، مثلا پاكستان چون با امريكا مشكل دارد و فشار هاي زيادي از طرف امريكا احساس ميكند ميخواهد با نزديك كردن خود به افغانستان حضور خود را مطرح كند. پاكستان در گفتگوهاي قطر از مذاكرات دور مانده، براي همين بسيار تلاش داشت تا اين گفتگو ها در عربستان باشد نه در قطر، بخاطر رابطه تنگاتنگ اش با عربستان، ولي امريكا با ايجاد دفتر در عربستان مخالف است چون فكر ميكند عربستان براي افغانستان پاكستان دوم است. در اين مسائل و كشمكش ها يك طرف بازي امريكا است، به اين صورت كه انتخابات رياست جمهوري امريكا در نوامبر امسال است كه سرنوشت اوباما مشخص ميشود، او نميخواهد دست به كاري بزند كه به دست رقيبانش يك حربه بيايد و توسط ان حربه اوباما را ضعيف بسازد، بنابراين بايد با احتياط قدم بر دارد براي همين در اين چند ماه ما شاهد هيچ بهبود وضعيت نبوديم. طالبان هم براي اينكه براي اولين بار است كه ازجنگ به روي ميز مذاكره ميخواهند بيايند ترديد دارند كه مبادا قدمي بردارند كه افراد درجه اول انها يا فدايي ها، روحيه خود را از دست بدهند. آقاي مژده گفت: پاكستان انتظار دارد با گرم شدن هوا طالبان درصدد اين باشند كه منافع و موقعيت خود را تثبيت كنند و در ميز مذاكره امتياز بگيرند، اما امريكا ميخواهد تا نوامبر امسال طالبان را بكوبد، تا براي انتخاباتش امتياز كسب كند. اميد پاكستان اين است كه در اثر اين فشارها طالبان دوباره به سمت پاكستان برگردد و مذاكرات از دست امريكايي ها خارج شود و خود پاكستاني ها افسار طالبان را به دست بگيرد. آقاي مژده در باره اين كه كرزي گفته مذاكرات بايد توسط افغانها انجام شود و ايا طالبان افغانستان را به عنوان يك حكومت قبول دارد يا نه گفت: صحبت طالبان اين است كه اول مشكلات تكنيكي حل شود و وقتي حل شد بعد دفتر باز شود، وقتي دفتر تاسيس شد انگاه صحبت هاي انها، صحبت هاي واقعي است و در چارچوب مذاكرات. نكته مهم ديگر اين است كه طالبان، افغانستان را به عنوان حكومتي كه مشروعيت داشته باشد نميشناسند كه بخواهند با انها گفتگو كنند، ولي در اين اواخر در سايت مربوط به خود اعلام كردند كه فعلا ما مذاكره نميكنيم، چون مذاكرات قطر اغاز نشده و اولين چيزي كه طالبان مطرح خواهند كرد اين است كه چه وقت اشغال افغانستان به پايان مي رسد؟ اين مسئله را وقتي امريكاييها جواب دادند بعد مذاكرات بين افغان ها اغاز ميشود ولي تا موقعي كه امريكا باشد مذاكره اي از جانب طالبان صورت نميگيرد. آيا پاكستان ميخواهد طالبان را چند قسمت كند و با ان قسمت، حمايت افغانستان را داشته باشد و مذاكره كند؟ اقاي مژده در باره اين سوال گفت : هرگز! به هيچ وجه پاكستان نمي خواهد طالبان را چند قسمت كند، بلكه ميخواهد به همين شكلي كه هستند فقط رهبري شان را تغيير دهد. آقاي مژده جريان بحث اقاي كرزي را با نخست وزير پاكستان اين گونه بيان كرد : در سفر خانم حنا رباني به افغانستان يك سري مسائلي مطرح شد كه ما از ان بي خبر هستيم و اگر ان مسائل اين بوده كه حنا رباني وعده داده، در سفر كرزي به پاكستان طالبان را به ميز مذاكره مينشاند اقاي كرزي حق داشته اين برخورد را داشته باشد، يك چيز ديگر اين كه خيلي مهم است و زياد بهش توجه نشده اين است كه به محض اينكه اقاي كرزي اعلام كرد، براي نشستي به پاكستان ميرود، ايالات متحده امريكا اعلام كرد كه قرار داد استراتژيك ما در حال پايان است و ما انها را امضاء ميكنيم، در حالي اين صحبت را كردند كه هنوز بعضي مشكلات وجود دارد. اين اعلان براي تضعيف كرزي بود، كه امريكايي ها كرزي را در اين نشست ضد امريكايي، كوچك كنند و به همين دليل وقتي به نشست ميرود ايران و پاكستان به چشم ترديد به كرزي نگاه ميكنند، كه از يك طرف روي مسائل منطقه صحبت ميكند و از طرف ديگر قرارداد استراتژيك اش با امريكي ها به پايان رسيده، به همين دليل اقاي كرزي بدون اينكه متوجه شود مورد ضعيف واقع شد. در اخر اقاي مژده گقت : نشست بعدي طبق توافق طرفين در كابل خواهد بود، و اين نشست هم دستاورد هاي چنداني نخواهد داشت براي افغانستان. اين نشست براي پاكستان يك دستاورد داشت اينكه، گاز انتقالي از ايران به پاكستان دوبرابر خواهد شد و هم در قيمت اش تجديد نظر ميكند ايران. ايران هم اين تعهد را گرفت كه از خاك طرفين براي تهديدش استفاده نخواهد شد.

قتل مهاجر افغان بر اثر شکنجه در اندونیزیا تایید شد

مجله حقوق بشر

قتل مهاجر افغان بر اثر شکنجه در اندونیزیا تایید شد

اداره پناهندگان ملل متحد و سفارت افغانستان در اندونیزیا تایید کرده اند که یک مهاجر افغان در اثر لت و کوب پولیس اندونیزیا جان باخته است. این جوان افغان در یک کمپ توسط پولیس به شدت شکنجه شده است.

مهاجران افغان مقیم در جزیره «پونتیانک» اندونیزیا می گویند محمد تقی، جوان افغان که برای حفظ جان اش از افغانستان فرار کرده و مهاجر شده بود، در اثر شکنجه پولیس اندونیزیا جان باخته است. سفارت افغانستان در اندونیزیا و همچنان کمیشنری عالی سازمان ملل متحد در امور پناهندگان، قتل این جوان افغان را تایید کردند.

فرهاد فرهادی، پسر مامای نوجوان مقتول به دویچه وله گفت این رویداد به تاریخ بیست و ششم فبروری زمانی رخ داد که شماری از مهاجرین بازداشت شده از بازداشتگاه پولیس اندونیزیا در این جزیره فرار کردند، اما محمد تقی پایش شکست و دوباره به دست پولیس افتاد.

فرهادی افزود: «پولیس اندونیزیا وی و سه مهاجر دیگر افغان را پیش روی دیگر مهاجران بازداشت شده به شدت لت و کوب کرد و پس از آن در یک مخزن آب انداخت و به وی برق وصل کردند». به گفته او، در نتیجه لت و کوب پولیس سه مهاجر دیگر زخمی شده و در یک شفاخانه بستری شده اند. فرهادی که خودش در اندونیزیا مهاجر است، گفت که مقام های اندونیزیا جنازه این فرد را به آنها تسلیم نکرده اند.

مهاجران در اندونیزیا از وضعیت ناگوار زندگی در کمپ ها شکایت دارند.

عبدالغفار جمشیدی، سکرتر دوم سفارت افغانستان در اندونیزیا مرگ این مهاجر 28 ساله افغان را تایید کرد. او به دویچه وله گفت: «این فرد از سوی پولیس امور پناهندگان اندونیزیا بر اثر شکنجه جان باخته است. دو پولیس که متهم به قتل هستند بازداشت شده و تحت تحقیق قرار دارند. جسد این فرد به طب عدلی فرستاده شده است».
عبدالغفار جمشیدی افزود: «تصاویری که از جسد وی به دست ما رسیده، نشان می دهد که وی شکنجه شده است. یعنی در بدن اش آثار ضرب و شتم و سوختگی هایی وجود دارد که احتمالاً با سیگار سوختانده شده است».

مهاجران مقیم در اندونیزیا وضعیت بازداشتگاه ها و کمپ های مهاجرین را بدتر و سختگیرانه تر از زندان های جنایی بیان می کنند و ادعا دارند که سفارت افغانستان به خواسته های آنان مبنی بر گفتگو با دولت اندونیزیا به خاطر قتل این نوجوان رسیدگی نکرده است.

کمیشنری عالی ملل متحد در امور پناهندگان در اندونیزیا ابراز تاسف کرده و گفته است که در این رابطه تحقیق می کند. این اداره گفته است که جسد این جوان افغان توسط افراد عادی به شفاخانه انتقال داده شده است.

اندونیزیا مسیر مهاجرانی است که تلاش می کنند با قبول خطرات سفر بحری خود را به آسترالیا برسانند. اکثر این مهاجرین از کشورهایی مانند افغانستان و ایران می باشند. حدود دو ماه قبل 130 پناهجو که از اندونیزیا به سوی آسترالیا در حرکت بودند، بر اثر غرق شدن کشتی شان جان باختند که 9 مهاجر افغان نیز از میان آنها شناسایی شدند.

یونان، اندونیزیای دیگر برای مهاجران

مهاجریان افغان در یونان نیز با مشکلات زیادی رو به رو اند.

مهاجران افغان تنها در اندونیزیا مشکل ندارند، بلکه آنها وضعیت خوبی در یونان نیز ندارند. مهاجرانی که می خواهند به کشورهای اروپایی پناه گزین شوند، ابتدا به ایتالیا و یونان می رسند. حتی برخی از مهاجران افغان در یونان حاضر اند داوطلبانه به افغانستان برگردند اما به خاطر نبود سفارت افغانستان، نمی توانند برگردند.

وحید پژمان، خبرنگار افغان است که به خاطر تهدیدهای امنیتی مجبور شده است کشورش را به هدف اروپا ترک کند، اکنون در وضعیت بد اقتصادی و اجتماعی در آتن، پایتخت یونان به سر می برد.

پژمان به دویچه وله گفت: «این جا آن قدر وضعیت خراب است که حاضرم برگردم و در افغانستان کشته شوم. دیگر نمی خواهم این جا بمانم، اما مجبورم، پول هایم را قاچاقبر دزدیده است. من حالا با زن و دخترم اینجا مانده ام. افغانستان اینجا هیچ نمایندگی رسمی ندارد که بروم و مشکلم را با آنها در میان بگذارم. کسی حرف ما را نمی شنود. کسی ما را انسان به شمار نمی آورد».

معاون سخنگوی وزارت خارجه افغانستان در این رابطه می گوید: «قرار است در ماه های اول سال 1391 دولت افغانستان در آتن پایتخت یونان سفارتش را باز کند. کارهای مقدماتی و گفتگو ها میان وزارت های خارجه دو کشور صورت گرفته است. سفارت مان در بلغاریا بسته خواهد شد و به جای آن سفارت افغانستان در آتن برای رسیدگی به مشکل مهاجران افغان گشوده خواهد شد».

اخیرا اداره عالی پناهندگان سازمان ملل متحد اعلام کرده است که افغانستان با 15 هزار و سه صد درخواست پناهندگی در شش ماه آخر سال 2011 بیشترین پناهجو را در جهان داشته است.