زندگی من کجاست

دولت افغانستان آماده واگذاری برخی از ولایت‌های افغانستان به طالبان است



“ارسلا رحمانی” با اشاره به این که حکومت افغانستان آماده است برخی ولایت‌های این کشور را در نتیجه مذاکرات صلح به طالبان واگذار کند، گفته است که طالبان با این طرح موافق نیستند.
“ارسلا رحمانی” گفته  است: طالبان با گرفتن مسئولیت شماری از ولایت‌های افغانستان حاضر نیستند افغانستان تجزیه شود و دولت افغانستان نیز با این طرح (واگذاری برخی ولایت‌های کشور به طالبان) موافق است.
بر اساس برخی گزارش‌ها، یکی از موضوعات مورد بحث در مذاکرات صلح آمریکا با طالبان در قطر واگذاری برخی از ولایت‌های جنوبی افغانستان به طالبان است.
این عضو شورای عالی صلح افغانستان با بیان این که ما پیشنهاد کرده‌ایم که در چند ولایت مرزی افغانستان آتش ‌بس موقت‎ صورت گیرد تا نتیجه این گفت‌وگوها مشخص شود، گفت: برنامه آتش‌ بس باید طوری تنظیم شود که هم دولت در آن ولایت‌‌ها فعالیت کند و هم طالبان به صورت آزادانه و بدون هراس و نگرانی رفت‌ و آمد کنند.
وزیر تحصیلات عالی دوران طالبان ادامه داد: ما به طرف‌‌های مختلف پیشنهاد کردیم که نباید در روند مذاکرات صلح، پیش‌شرط‌ ها و قید و بندهای زیادی مطرح کرد.
رحمانی گفت: مسئله رهایی زندانیان طالبان در داخل افغانستان و خارج از کشور (بازداشتگاه گوانتانامو) در صدر گفت‎وگوهای صلح قرار دارد و ایالات متحدۀ آمریکا با رهایی زندانیان طالبان از گوانتانامو موافقت کرده و گفته است که این زندانیان به قطر فرستاده می‌شوند.
این در حالی است که حکومت افغانستان موافقت خود را با آزادی زندانیان طالبان از بازداشتگاه گوانتانامو اعلام کرده است، و سخنگوی کرزی گفته است که باید زندانیان طالبان به افغانستان برگردانده شوند.
عضو شورای عالی صلح اظهار داشت: قرار است امروز شورای عالی صلح نشستی با “حامد کرزی” داشته باشد و در مورد فرستادن هیئتی از طرف شورای عالی صلح به قطر گفت‎وگو کند.

پيشنهاد آمريكا به طالبان:تجزيه افغانستان با واگذاري ۱۳ ولايت پشتون نشين به طالبان

پير محمد ملازهي كارشناس شبه قاره هند در مصاحبه با يك شبكه خبري گفت:در صحنه داخلي واقعيت اينست كه جنگ نظامي با طالبان به بن بست رسيده است و عملا هيچ دورنمايي براي پيروزي آمريكا و ناتو وجود ندارد.حتي نگراني از شكست نظامي هم وجود دارد به طوري كه برخي از فرماندهان نسبت به قوي بودن اين احتمال هشدار داده اند.
وي افزود: آمريكاييها درجنگ با طالبان نتوانستند،به شيوه اي كه انتظار داشتند طالبان را تضعيف كننديا مجبورشان كنند ازسازمان القاعده جداشوند.بنابراين وقتي راه حل نظامي به بن بست رسيده، آمريكا درصدد آزمودن راه حل هاي سياسي است.
 وي بيان كرد:كرزي به تازگي اعلام كرده است كه طالبان با آمريكا وارد مذاكره شده است تا آنها را به پذيرش راه حل سياسي تشويق كنند.همچنين با توافق آمريكا،عربستان،قطر وطالبان قرار شد تاطالبان دفتري را درقطر بازگشايي كندواين دفتر محلي باشد كه ارتباط با طالبان ازآنجا تنظيم شود.
ملازهي درخصوص لزوم خروج نيروهاي نظامي آمريكاگفت:برنامۀ اعلام شده از سوي اوباما براي خروج نيروهاي نظامي از افغانستان تا سال2014 برآمده از نيازهايي دروني است كه در سخنراني اوباما نمود يافت.هزينۀ اقتصادي حضور نظاميان آمريكايي در افغانستان كه در آخرين برآوردها رقم 110 ميليارد دلار سالانه اعلام شده است،ديگر براي آمريكا قابل تحمل نيست.به علاوه افكار عمومي آمريكا با درك واقعيات موجود به مخالفان اصلي جنگ تبديل شده اند و بالاي 60 درصد از شهروندان آمريكا مخالف جنگ افغانستان هستند.
ملازهي معتقد است اوباما و دمكراتها به خوبي مي دانند كه اگر فكري براي خروج نظاميان آمريكايي از افغانستان نكنند،در آن صورت اين احتمال وجود دارد كه جمهوريخواهان با استفاده از شرايط موجود و ضعف هاي دولت اوباما برندۀ انتخابات باشند.
وي ادامه داد:آمريكاييها درهرحال بعدازآنكه اوباما اعلام كرد كه آمريكاييها درسال 2014  از افغانستان خارج مي شود وبعد ازآن نيز ناتو اعلام كرد درهمان زمان نيروهاي خود را از افغانستان خارج مي كنند.بنابراين تا قبل از 2014 بايد به يك راه حل سياسي دست پيداكنند.
اين كارشناس مسايل سياسي ضمن اشاره به مذاكرات طالبان با آمريكا گفت:طالبان احساس مي كند با توجه به اين كه كه صاحب قدرت هستند و آمريكايي ها بايد دير يا زود از افغانستان خارج مي شوند،به دنبال امتيازاتي مي باشند تا حاضر شوند با دولت كابل صلح كنند.
ملازهي در پاسخ به اين سوال كه مطالبات افغانستان چيست،گفت:آمريكاييها روي اين مسئله با طالبان وارد مذاكره شده است و اينكه طالبان ازحداكثر مطالبات كوتاه بيايند ولي كف مطالباتي كه آمريكاييها و دولت افغانستان قبول دارند،با طالبان كنار بيايند. آمريكا قصد خروج از افغانستان را ندارد.آمريكا به طور كامل از افغانستان خارج نمي شود و تنها استراتژي نظامي خود را تغيير خواهد داد.آمريكا تلاش مي كند تا طالبان اين را بپذيرد.خواست آمريكاييها براي بدست آوردن پايگاه نظامي جدي است.
به گفته ملازهي آنچه كه طالبان مي خواهد، در واقع تمامي قدرت را دركابل مي خواهد كه اين عملي نيست.طبيعي است كه نيروهاي در كابل زير بار نروند. بنابراين طالبان نيز بايد خواسته هايشان را تعديل كنند.به نظر مي رسد كه طرح ژنرال پترائوس فرمانده سابق نظامي آمريكا در افغانستان،درحال اجراء است.
ظاهرا آمريكايي ها پيشنهادي به طالبان داده اند كه خيلي مسئله مهم و حساسي است، مبني بر اينكه شرق و جنوب افغانستان كه عمدتا پشتون نشين است، به طالبان واگذار شود و مرز براي پشتون ها برداشته شود ولي براي دولت كابل و افغانستان باقي بماند. ايالت هاي پشتون نشين افغانستان و پاكستان درهم ادغام شود و دراختيار طالبان قرار گيرد. بدين ترتيب افغانستان شكل جديدي خواهد يافت و حتي برخي بر اين اعتقادند كه اين طرح آمريكا ممكن است به تجزيه افغانستان بينجامد.
 در مجموع برداشت ملازهي اينست كه آمريكا به طور كامل از افغانستان خارج نمي شود و درصدد تأسيس پايگاه هاي خود در اين كشور است و تنها استراتژي نظامي خود را تغيير خواهد داد. نشانه هاي تغيير استراتژي آمريكا نيز اعلام خروج نيروهاي نظامي آمريكا و ناتو از اين كشور است.
 پير محمد ملازهي درپايان افزود:در صورتي كه آشتي ملي به جايي نرسد و همچنان جنگ و عمليات هاي خشونت بار ادامه داشته باشد، اين نيروهاي امنيتي و ارتش افغانستان خواهند بود كه بايد يك تنه در مقابل همه اين تهديدات ايستادگي كنند و تنها در صورت لزوم و در شرايط خاص مي توانند از كمك آمريكايي ها استفاده كنند.چرا كه آمريكا نه ديگر حاضر است هزينۀ مادي اين جنگ را ادامه دهد و نه هزينۀ انساني آن را تحمل كند.

امنیت در افغانستان: مسافرانی که موقتا "طالب" می شوند


 مسافرانی که موقتا "طالب" می شوند

 
عکس: آرشیو - طالبان
عکس: آرشیو - طالبان

ریش بلند، چشمان سرمه کشیده و آهنگ موبایل طالبانی، آخرین سلاح دفاعی برای مسافرینی است که می خواهند جان خود را از تهدیدات طالبان حفظ کنند. مسافران جاده های افغانستان تلاش می کنند تا خود را شبیه طالبان بسازند.

 

سفر جاده یی در افغانستان بازی کردن با جان است به ویژه این که تهدیداتی مانند بمب های کنارجاده یی و شورشیان مسلح همواره وجود دارد.
آنانی که دالر، اسناد به زبان انگلیسی یا شماره تلفن خارجی ها را با خود داشته باشند، انتظار می رود که پیاده شوند، بازجویی شوند، لت و کوب گردند و یا به قتل برسند.
بنابراین مسافران کوشش می کنند تا به طالبان شباهت پیدا کنند. یک مرد 30 ساله که خود را عبدالولی معرفی می کند با تشویش در موتر مسافری نشسته است تا از کابل به قندهار سفر کند. این سفر 6 ساعت طول می کشد.
عبدالولی دستار بر سر دارد، چشمانش را سرمه کشیده و ریش کوتاهی دارد که چند روز آن را نتراشیده است. وقتی که تلفن او زنگ می زند، پیش از آن آواز یک مرد شنیده شود، صدای شلیک گلوله به گوش می رسد. شعر آهنگ طالبان این گونه است: "ما به جهاد علیه دشمن ادامه می دهیم. اگر در جهاد کشته شویم، به بهشت می رویم".
عبدالولی می گوید که او "واقعا کسی نیست که از طالبان حمایت کند"، اما او مجبور است که به شکل و شمایل طالبان سفر کند؛ چرا که او برای کاری به قندهار می رود. او می گوید: "مردم می گویند که طالبان روانشناس هستند. آنها چهره شما را می خوانند و می فهمند که آیا شما حامی آنها هستید یا نی. به همین خاطر است که من موسیقی طالبان را در موبایل خود ثبت کردم. حالا من آماده هستم که برای آنها (آهنگ) را روشن کنم اگر طالبان موتر را متوقف کردند".
این مسافر راه جنوب در ادامه می افزاید: "من همچنان از چند روز پیش ریش مانده ام و چشمانم را سرمه کشیدم. هرقدر که شبیه طالبان باشی، همان اندازه از آنها در امان خواهی بود. امیدوارم که اتفاقی نیفتد".
غیر از تهدیدات مستقیم طالبان، مسافران با خطر بمب های کنار جاده یی نیز مواجه هستند.غیر از تهدیدات مستقیم طالبان، مسافران با خطر بمب های کنار جاده یی نیز مواجه هستند.


برای مردهای پشتون در جنوب افغانستان رسم است که چشمان خود را سرمه می کشند تا آنها تیره تر معلوم شوند. اما در کنار این، مسافران برای آن که بیشتر شبیه طالبان دیده شوند، آهنگ موبایل خود را تبدیل می کنند.
عبدالله که دکان موسیقی در نزدیکی گاراژ موترهای مسافری دارد می گوید: "کار من در حال رونق گرفتن است". او ده آهنگ طالبانی را بر روی تلفن ها ثبت می کند و یک دالر می گیرد.
عبدالله می گوید که او روزانه 50 آهنگ طالبانی را بر روی موبایل مسافران ثبت می کند. او به درآمد خود فکر می کند و می گوید: "کارم بسیار خوب است. تشکر طالبان"!
یک دکاندار 26 ساله توضیح می دهد: "آنها (طالبان) تو را متوقف می کنند اما وقتی که ببینند تو مثل خودشان هستی و تو آهنگ طالبانی داری به تو لبخند می زنند. این بعضی وقت ها می تواند جان آدم را نجات بدهد".
او در ادامه می افزاید: "ما مردم فقیری هستیم و این تنها راه هایی هستندکه می توانیم تهدیداتی را که روبرو می شویم، کاهش بدهیم".
احمد میرویس، یکی دیگر از دکانداران بر این باور است که در سال های اخیر شمار مسافرانی که آهنگ های طالبانی ثبت می کنند، بیشتر شده است. او می گوید: "کارمندان دولت و پولیس سابقا ما را به خاطر روشن کردن و فروختن این آهنگ ها اذیت می کردند؛ اما حالا کاری ندارند. آنها می دانند که بسیاری از مردم این آهنگ ها را برای حفظ جان خود نیاز دارند.

اینجا افغانستان نیست شیرستان است


اینجا افغانستان نیست شیرستان است
http://files.afghanpaper.com/pics/201112/201112231837511571.jpg
شیرهای طالب
http://files.afghanpaper.com/pics/201112/201112231837514764.jpg
شیر سنگی
http://files.afghanpaper.com/pics/201112/201112231837511628.jpg
شیرهای ورزشکار
http://files.afghanpaper.com/pics/201112/201112231837512804.jpg
شیر هنرمند
http://files.afghanpaper.com/pics/201112/201112231837513975.jpg
شیر سفید
http://files.afghanpaper.com/pics/201112/201112231837513098.jpg
شیر منافق
http://files.afghanpaper.com/pics/201112/201112231837514601.jpg
شیر دریایی
http://files.afghanpaper.com/pics/201112/201112231837511507.jpg
شیر کارتونی
http://files.afghanpaper.com/pics/201112/201112231837514526.jpg
شیر شکارچی
http://files.afghanpaper.com/pics/201112/201112231837514273.jpg
شیر بیمار
http://files.afghanpaper.com/pics/201112/201112231837514466.jpg
شیر رام شده
http://files.afghanpaper.com/pics/201112/201112231837512042.jpg
شیر فامیلی
http://files.afghanpaper.com/pics/201112/201112231837512037.jpg
دعوای خانوادگی
http://files.afghanpaper.com/pics/201112/201112231837511002.jpg